چـــشــمکــ هــــای خـــداونــد

سال نو می شودزمین نفسی دوباره می کشدبرگ ها به رنگ در می ایند و گل ها لبخند می زنندو پرنده ها

خسته بر می گردند و در این رویش دو باره من....تو....ما....کجا ایستاده ایم؟سهم ما چیست؟نقش ما

چیست؟پیوند ما در دوباره شدن با کیست؟زمین سلامتمی کنیم.....و ابرها درودتان باد و چون همیشه امیدوار

و سال نو مبارک...

یادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم و حتی در میان زشتی ها ی بزرگ باشمیادم باشد که دیگران

را دوست بدارم ان گونه که هستند  نه ان گونه که خواهم باشندیادم باشد که هر گز خود را از دریچه ی نگاه

دیگران ننگرم که من اگر خود با خویشتن اشتی نکنم هیچ شخصی نمی تواند مرا با خود اشتی دهدیادم باشد

که خودم با خود مهربان  باشم چرا که شخصی که با من مهربان نیست نمی تواند با دیگران مهربان

باشد