يكي بود يكي نبود،يه خدا بود و يه دريايه كبود كه همه بهش ميگفتن اسمون،يه زمين بود و يه شهر و يه غريب با يه جاده كه مسافري نداشت،توي اين شهر غريب زير سايه دوتا بيد بلند كه هنوز مجنون مجنون نبودن،يه كسي شايد مثه يه دخترك هميشه دنبال گمشدش ميگشت،اما اون گمشدشو نديده بود فقط از شدت غصه غروبا يه چيزي مثه بلور لاي اشكاش ميشكست و روي گونه هاش ميريخت...

يه شبه نيلي وشفاف تو يه پاييز قشنگ وقتي ادما همه تو خواب وروياشون بودن،دخترك دستشو برد به اسمون با همون لحني كه برگاي مسافر با درخت حرف ميزنن با خدا غرق تماشا شدو راز.دخترك عاشق عاشق شد،بعد چند اشك پاك لباي غنچه ي ارزوشو تر كرد و گذشت،دخترك فهميده بود يه كسي كه مثه هيچكس نباشه يه روزي مثه يه روياي عجيب مياد رو غصه هاش خط ميكشه مشقاي صبرشو امضا ميكنه زبون فرشته هاي عاشقو يادش ميده...

روزا مثه هم گذشت چاره اي جز دعا نداشت شبا اون بود و نياز و اسمون،اما دنيا واسه اون هميشه اينجوري نموند يه روزي كه مثه هيچ روزي نبود يه فرشته كه مثه هيچكسي نبود با دوتا چشم نجيب كه دل تموم ادما رو مبتلا ميكرد با يه لبخند قشنگو صورتي مثه برگاي گلاي شمدوني اومدو واسه هميشه دل دخترك رو برد...

دخترك ميگفت اگه يه روز با شب تلخ زيباي اون،سوار  بالاي سرنوشت بشه اگه تقدير انو يه جا ببره كه يه دختر ديگه شبا دعا كرده باشه بخواد با سرنوشت بره،بره پيش دختره،دختره عاشقش بشه اگه وقتي رفت ديگه يادش بره يه كسي پشت يه انتظار زرد داره از دوري اون پرپر ميزنه...

دخترك يه مدتي توي بهار شب و روز كارش هميشه گريه بود گاهي لا به لاي گريه هاش يه كم دعا ميكرد،دخترك فقط به حرفاي فرشته گوش ميداد زندگيش بود و همين يه دل خوشي حالا دخترك دوباره مثه قبل داره از زندگي و ادما نااميد ميشه حق داره زيباي اون اگه بره،دوباره اون ميمونه با عالمي ادم بد ادمايي كه گلاي باغچه رو دوست ندارن،ادمايي كه رو برگاي غريب پاييز پا ميذارن،دلشون براي بارون شديد تنگ نميشه،رعد و برق كه ميزنه پنهون ميشن تو خونشون،يعني من با اينا زندگي ميكنم،اين سؤال داشت ديگه ديوونه تر از پيشش ميكرد هي نشستو غصه خورد،اما اين راهش نبود...

پس يه شب نشستو اين ماجرا رو واسه هركسي كه گمشده داره ترجمه كرد تا يه روزي براي زيباي عزيزش بخونه،شايد اون بهش بگه چيكار كنه،دخترك همين يه عشقو توي دنيا داره،جون هرچي گل نيلوفر تنها توي مرداب خوابيده شماها بهش بگين كجا صبوري ميفروشن،اين دوا فقط دست فرشته هاست،زيبا چي؟؟؟؟اگه بره تحملم تموم ميشه دوباره ميشم همون دخترك گذشته ها،منتهي ديوونه تر...

خلاصه زندگي اين دخترك گل خار او گلاي كوچيكه حقيقته،كه تو حاشيه اش فقط با خط سرخ يه كسي از اسمون نوشته زيبا جون بمون تو بري موندن من يعني ديوونگي،اخر حرفم اينه:تو بري اخر اين زندگيه....